محمدی مرتضی
مخاطب نوشتار
عموم مخاطبین
سلسله مسائل اجتماعی
مراسم ازدواج دسته جمعی
عروسی های دسته جمعی
از خیرخواهی تا حفظ کرامت و پایداری خانواده
در اصل اینکه
برگزاری مراسم عروسی دسته جمعی اقدامی پسندیده و گره‌گشا در جامعه است،
هیچ شکی نیست
بنده از همین ابتدا دست تک تک برگزار کنندگان در این برنامه را می بوسم و برای انها طلب خیر میکنم اما برای ارتقای کیفی و حفظ ارزش‌های انسانی در این برنامه‌ها توجه به برخی نکات اهمیت اساسی و فراوانی دارد:
۱. آموزش و توانمندسازی پایدار زوج‌ها
حمایت مالکان و خیران در تأمین هزینه‌های ابتدایی زندگی اقدامی قابل تقدیر است، اما حمایت واقعی زمانی شکل می‌گیرد که بانیان امر تنها به برگزاری جشن عقد و عروسی بسنده نکنند. به قول معروف، هدف نباید صرفاً فرستادن جوانان به خانه بخت باشد بدون آنکه برای فردای زندگی‌شان تدبیری اندیشیده باشیم. اگر فقط به ظواهر مراسم فکر کنیم و از آموزش و پشتیبانیِ پیش و پس از عروسی غافل شویم، اصل هدف که تشکیل یک زندگی پایدار و موفق است مغفول می‌ماند.
همراه کردن این طرح با آموزش مهارت‌های کاربردی زندگی مشترک می‌تواند پایه‌گذار زندگی‌های مستحکم و الگویی برای دیگران باشد. دعوت از متخصصان و مشاوران خانواده پیش از برگزاری مراسم و تشکیل جلسات آموزشی متوالی در زمینه روان‌شناسی، ارتباط موثر و مدیریت مشکلات، به زوج‌های جوان کمک می‌کند با آگاهی و آمادگی کامل وارد مرحله جدید زندگی شوند.
لذا اهمیت برگزاری جلسات قبل از عقد و عروسی و مهارت افزایی جوانان در زندگی مشترک کمتر که نیست بلکه بیشتر از خود برنامه ازدواج است
۲. حفظ کرامت انسانی و حفظ آبروی زوجین
نکته دوم اینکه حفظ احترام و عزّت نفس زوج‌های جوان باید اولویت اصلی برنامه‌ریزان باشد.
این نکته را در چند بخش توضیح می دهیم
۱ متأسفانه در برخی از این مراسم، بعضی سخنرانان در حضور مهمانان، اقوام و خودِ عروس و داماد، با تعابیری همچون کمک به افراد بی‌بضاعت یا کم‌توان مالی سخن می‌گویند. بیان این جملات در جمع می‌تواند لطمه جدی به اعتمادبه‌نفس و آبروی این جوانان بزند. شایسته است در تمامی طول برنامه، ادبیات مسئولان و سخنرانان کاملاً محترمانه، امیدبخش و دور از هرگونه تمایز مالی باشد تا شیرینی این آغاز بزرگ با تلخی کم‌لطفی کلامی آمیخته نشود.موضوع حفظ آبروی زوج‌های جوان در عروسی‌های دسته‌جمعی از ظریف‌ترین و حیاتی‌ترین ابعاد این‌گونه برنامه‌هاست. کمک خیرین و نهادها امری ارزشمند است، اما هیچ کمکی نباید به بهای خرد شدن شخصیت و غرور انسان‌ها تمام شود.
گاهی سخنرانان یا بانیان مراسم بدون سوءنیت و صرفاً برای ارائه گزارش کار یا تشویق دیگران به خیرخواهی، جملاتی بر زبان می‌آورند که ضربه جبران‌ناپذیری به کرامت عروس و داماد می‌زند.
مثلا پشت پشت تریبون اعلان میکنند این ۱۰ زوج از میان صدها متقاضی نیازمند و بی‌بضاعت شناسایی شده‌اند و ما توانستیم جهیزیه کامل برایشان فراهم کنیم.
یا جملاتی شبیه
کمک به این جوانانِ یتیم و پاک‌دست که دستشان به جایی بند نیست، ثواب عظیمی دارد.
ما میتوانیم به جای جملات بالا بهترین جملات ر ابه کار ببریم مثلا
امروز جشن بزرگِ آغاز زندگیِ ۱۰ زوج عزیز و شایسته جامعه ماست. همه ما اینجا جمع شده‌ایم تا گام نهادن این جوانانِ عزتمند و پرافتخار را به عرصه زندگی مشترک تبریک بگوییم.
۲ همچنین نمایش جهیزیه و هدایا در جمع همه و تصویربرداری و نمایش عمومی وسایل اهداشده یا خواندن لیست قیمت‌ها و اقلام جهیزیه در مجلس، حس احساس دین و حقارت را در زوجین ایجاد می‌کند.
اقلام و هدایا باید به صورت کاملاً محرمانه و تحویل شخصی در منزل یا قبل از روز مراسم انجام شود، نه اینکه در سالن همایش یا مراسم عروسی در معرض دید همه اقوام و مهمانان قرار گیرد.
همه مهمانان و زوج‌ها باید با احترام و تکریم پذیرایی شوند. نباید طوری رفتار شود که انگار عروس و داماد دریافت‌کننده صدقه هستند؛ بلکه باید حس کنند ستاره‌های اصلی آن جشنِ باشکوه هستند.
۳ تفکیک گزارش‌دهی از صحنه جشن
اگر نهادها نیاز به گزارش‌دهی به خیرین یا رسانه‌ها دارند، این کار نباید در صحنه اصلی جشن و در حضور اقوام عروس و داماد رخ دهد.
ارائه آمار و ارقام کمک‌ها، جهیزیه‌ها و هزینه‌ها باید در جلسات اداری یا گزارش‌های مکتوب و رسانه‌ای مجزا انجام شود، بدون اینکه تصویر یا نام مشخصی از زوج‌ها افشا شود که باعث شناختن آن‌ها در میان بستگانشان گردد.نکته بسیار عمیق و دردناکی است. این احساس که انسان در بهترین و شادترین روز زندگی‌اش، به خاطر رفتارهای ناخواسته احساس شکست، حقارت و پشیمانی کند، نشان‌دهنده یک آسیب بزرگ در نحوه اجرای این‌گونه برنامه‌هاست.
وقتی هدفی پاک با ابزاری ناآگاهانه اجرا می‌شود، شیرینی یک شروع مشترک به تلخی و حسرت تبدیل می‌شود.
مثلا از عروس و داماد می‌خواهند در کنار کارتُن‌های جهیزیه بایستند و در حالی که بنر مؤسسه خیریه پشت سرشان است، لبخند بزنند یا تقدیری انجام دهند. این صحنه بعدها در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود و تا سال‌ها آبروی آن‌ها را نزد خویشان و آشنایان به خطر می‌اندازد.
۴ مصاحبه‌های اجباری و سوالات نامناسب
برخی خبرنگاران یا مجریان در حین برنامه، میکروفون را مقابل زوجین می‌گیرند و سوالاتی می‌پرسند که ناخواسته وضعیت مالی آن‌ها را برجسته می‌کند.
از داماد می‌پرسند چند سال بود به خاطر نداشتن پول جهیزیه و هزینه عقد نتوانسته بودی ازدواج کنی؟ یا اگر این مؤسسه نبود چه می‌کردی؟
پرسیدن چنین سوالی در جمع و ضبط آن، حس نداشتن استقلال و درماندگی را به جوان القا می‌کند.
۵ گاهی در تنظیم برنامه‌ها، اولویت را به پذیرایی از مسئولان و خیرین حاضر در سالن می‌دهند و عروس و دامادها را در حاشیه نگه‌می‌دارند.
در حالی اولویت اصلی و درجه یک
برای داماد و عروس است
باید فاخرترین و بهترین جا و غذا و وقت برای زوجین باشد
نه خود مسئولین و خیرین
برگزارکنندگان باید بدانند تسهیل ازدواج جوانان، منت نهادن بر آن‌ها نیست، بلکه ادای یک وظیفه انسانی و اجتماعی است.
تمام فرآیندهای حمایتی (تحویل جهیزیه، هدایای نقدی و پشتیبانی‌ها) باید قبل از روز جشن و به صورت کاملاً محرمانه انجام شود.
به عبارت بهتر جشن باید فقط جشن باشد، روز مراسم باید تماماً به شادی، احترام، درخشش و تکریم زوجین اختصاص یابد، بدون هیچ‌گونه محوریت گزارش‌دهی مالی یا تمایزطبقاتی.
اصولا یکی از دلایل اصلی جا نیفتادنِ کاملِ این سنت حسنه، همین مسئله است . بنده به چشم خود دیدم و به گوش خود شنیدم که جوانی از شرکت در این مراسم ابا داشت و دقیقاً همین دغدغه را دلیلِ انصراف خود می‌دانست.
اینکه مردم فکر می کنند مراسم دسته جمعی فقط برای اقشار کم‌درآمد است
چقدر شایسته است خیرین و ثروتمندان جامعه یک گام فراتر بگذارند و برای شکستن این نگاه اشتباه، خود پیش‌قدم شوند؛ به این ترتیب که فرزندان و نزدیکان خود را نیز در همین عروسی‌های دسته‌جمعی همراه کنند. این اقدام عملی باعث می‌شود ذهنیتِ اشتباهِ «عروسی دسته‌جمعی فقط برای اقشار کم‌درآمد است» پاک شود و مردم در عمل ببینند که این الگوی ساده و ارزشمند، یک فرهنگ عالی و شایسته برای تمام اقشار جامعه است، نه فقط گروهی خاص.
خاتمه
این نکات را از آن رو آوردم که اولا میدانیم خوشبختانه بی‌توجهی به این ظرائف هرگز از روی عمد نیست. تجربه نشان داده وقتی مسئولان و برگزارکنندگان محترم از این دغدغه‌ها آگاه می‌شوند، با جان و دل آن را می‌پذیرند و به نکات غفلت‌شده پی می‌برند.
ثانیا
این نوشته را بهانه قرار می دهم تا همه دوستان
نکات مهم و اصولی که در ذهن شان می رسد را پایین همین مقاله ذکر کنند
تا باهم بتوانیم یک کتابچه راهنمای جامع در مورد این قضیه را جمع اوری کنیم
همچنین از همه دلسوزان و خیرخواهان جامعه تقاضا می‌کنیم با بازگو کردن و تذکر دادن چنین نکاتی، در ارتقای کیفیت و جا افتادنِ درستِ این سنت حسنه سهیم باشند.
والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین
اللهم عجل لولیک الفرج
نظرات (1)
علی
عالی