بند کفش تا عرش( کوچک‌ترین خواسته‌ها را هم از خدا بخواهیم )

بند کفش تا عرش( باید کوچک‌ترین خواسته‌ها را هم از خدا بخواهیم)

سلسله  مباحث دعا

مخاطب : عموم مخاطبین

مرتضی محمدی

مقدمه

برخی تصور می‌کنند تنها برای امور بزرگ و حاد باید به درگاه خدا رفت، اما احادیث زیادی  تأکید می‌کنند که کوچک‌ترین و خردترین نیازها هم باید از خدا خواسته شود.

در روایات اشاره شده که حتی بند کفش و علف الاغ خود را و حتی نمک خمیر خود را هم از خدا بخواهید

​ وقتی انسان برای بند کفش خود هم از خدا کمک می‌خواهد، یاد می‌گیرد که در تمام لحظات و جزئیات زندگی، خود را محتاج پیشگاه الهی ببیند و هیچ‌گاه از یاد او غافل نشود.

​در حقیقت خواستن کوچک‌ترین چیزها، هرگونه کبر و غرور را در وجود انسان می‌شکند و به او یادآوری می‌کند که بدون اذن و فضل الهی، توانایی تأمین ساده‌ترین امور زندگی خود را هم ندارد.

​

صاحب وسائل بابی دارد

بنام

بَابُ اسْتِحْبَابِ الدُّعَاءِ فِی الْحَاجَةِ الصَّغِیرَةِ وَ کَرَاهَةِ تَرْکِهِ اسْتِصْغَاراً لَهَا (وسائل الشیعة، باب ۴ من ابواب الدعاء  ، تتمة کتاب الصلاة جلد ۷، صفحه ۳۱)

باب مستحب بودن دعا برای خواسته کوچک و ناپسند بودن ترک آن به دلیل کوچک پنداشتن آن

ما چند تا حدیث را در اینجا نقل میکنیم

۱ الکافی

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَی عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَی عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِنَّ اللَّهَ أَحَبَّ شَیْئاً لِنَفْسِهِ وَ أَبْغَضَهُ لِخَلْقِهِ أَبْغَضَ لِخَلْقِهِ الْمَسْأَلَةَ وَ أَحَبَّ لِنَفْسِهِ أَنْ یُسْأَلَ وَ لَیْسَ شَیْ ءٌ أَحَبَّ إِلَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ أَنْ یُسْأَلَ فَلَا یَسْتَحْیِی أَحَدُکُمْ أَنْ یَسْأَلَ اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ وَ لَوْ شِسْعَ نَعْلٍ.

از امام صادق علیه‌السلام روایت شده که پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: همانا خداوند کاری را برای خودش دوست داشته و همان را برای بندگانش ناپسند دانسته است. برای بندگانش دستِ نیاز دراز کردن و درخواست از دیگران را ناپسند داشته، و برای خودش دوست داشته است که از او درخواست شود. و هیچ‌چیزی نزد خداوند عز و جل محبوب‌تر از این نیست که از او خواسته شود. پس هیچ‌یک از شما شرم نکند که از فضل و بخشش خداوند درخواست کند، حتی اگر بندِ کفشی باشد.

علامه مجلسی ذیل سند می فرماید

حسن.

 [مراه العقول فی شرح اخبار ال الرسول ( علیهم الصلاه و السلام ) - مجلد ۱۶، صفحه ۱۴۸]

پیامبر اکرم ص در اولین فراز میفرماید

خداوند چیزی را برای خودش دوست دارد اما همان را برای خلقش ناپسند می‌دارد.

اینکه مردم از او بخواهند را دوست دارد و اینکه نیاز خود را از خلق خدا مطالبه کنیم را مبغوض می دارد

ريشه اين تفاوت در تقابل غناى مطلق الهی و فقر مطلق مخلوقات است

​خلق از خود هیچ ندارد و هرچه دارد امانت و محدود است. وقتی انسانی از انسان دیگر درخواستی می‌کند، در واقع از موجودی فقیر و محدود طلب کرده است. این کار هم باعث ذلت درخواست‌کننده می‌شود و هم موجب سنگینی و اکراه درخواست‌شونده.

​

درخواست کردن مردم از یکدیگر به چند دلیل ناپسند شمرده شده است:

​۱ روی انداختن به بندگان، كرامت انسانی را خرد می‌کند.

​۲ تکدی‌‌گری و خواهش از بندگان، توجه دل را از مبدأ اصلی روزی منحرف می‌سازد.

​۳ بندگان به دلیل محدودیت منابع و بخل طبیعی، معمولاً از اصرار دیگران دلگیر می‌شوند.

در طرف مقابل، محبوب‌ترین چیز نزد خداوند این است که بندگان از او بخواهند و نیازهایشان را پیش او آورند

​وقتی انسان دست به دعا برمی‌دارد، در عمل اعتراف می‌کند که کاره‌ای نیست و همه کاره خداست.

​

در انتهای روایت، پیامبر اکرم فرموده‌اند

هیچ‌یک از شما شرم نکند که از فضل خدا درخواست کند، حتی اگر بند کفشی باشد.

درحدیث دیگری

مثال واضح تری زده شده است این حدیث را ابن فهد حلی نقل نموده است

۲ أَحْمَدُ بْنُ فَهْدٍ فِی عُدَّةِ الدَّاعِی قَالَ فِی الْحَدِیثِ الْقُدْسِیِّ یَا مُوسَی سَلْنِی کُلَّ مَا تَحْتَاجُ إِلَیْهِ حَتَّی عَلَفَ شَاتِکَ وَ مِلْحَ عَجِینِکَ.

در حدیث قدسی آمده: ای موسی! هر آنچه را که به آن نیاز داری از من بخواه، حتی علف گوسفندت و نمک خمیرت را.

در حدیث دیگری

بازهم تاکید می کند

که خدای خواسته های کوچک همان خدای خواسته های بزرگ است

۳ مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوبَ عَنْ أَبِی عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ أَبِی نَجْرَانَ عَنْ سَیْفٍ التَّمَّارِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ عَلَیْکُمْ بِالدُّعَاءِ فَإِنَّکُمْ لَا تَتَقَرَّبُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَا تَتْرُکُوا صَغِیرَةً لِصِغَرِهَا أَنْ تَدْعُوا بِهَا إِنَّ صَاحِبَ الصِّغَارِ هُوَ صَاحِبُ الْکِبَارِ.

​سیف تمار روایت کرده است که  از امام صادق علیه‌السلام شنیدم

بر شما باد به دعا کردن، چرا که با هیچ‌چیزی مانند آن به خداوند نزدیک نمی‌شوید؛ و هیچ خواسته کوچکی را به خاطر کوچک بودنش رها نکنید که برای آن دعا نکنید، زیرا همان کسی که صاحب و برآورنده خواسته‌های کوچک است، همان صاحب و برآورنده خواسته‌های بزرگ است.

علامه مجلسی ذیل سند حدیث نوشته است

صحيح.

 [مراه العقول فی شرح اخبار ال الرسول ( علیهم الصلاه و السلام ) - مجلد ۱۲، صفحه ۸]

اره

​نزد خداوند بی‌نیاز، خواستن یک چیز کوچک یا یک امر بسیار بزرگ هیچ تفاوتی ندارد. عطا کردن نمک خمیر همان‌قدر برای او آسان است که بخشیدن ملک و قدرت. از این رو، حیا کردن یا خجالت کشیدن از درخواست نیازهای خُرد، ناشی از نشناختن وسعت جود و کرم الهی است.

ذکر این سه مثال یعنی بند کفش و علف الاغ و نمک خمیر

که هرکدام اشاره به یک بخشی از نیاز انسان را دارد

به عنوان نمونه است

و هر کدام سمبول و نماینده نیاز های متعدد انسان هستند

پس شرم نکن و

از خدا بخواه